poetry

Misang Walang Pari
ni Mario Ignacio Miclat

Paskong-pasko’y hindi ko mahanap
     ang susi ko. antukin ma’y
     di makakatulog.
Tulang nasa isip ay hindi
     maisulat. Nakandaduhan ang lahat
     ng papel.
Ang laging nasa bulsa’y para sa tawag
     ng kubeta. Kumakalat ang madiit
     na tinta.
Tahimik ang di nagpapaskong
     paligid. Silent Night ay di man
     inaawit.
Bukas ay kani-kaniya na naming
     trabaho. Paskong-pasko’y nasaan
     ang susi ko?

back to poetry | home