poetry

Palihan
ni Erwin Lareza

Umuupo tayo nang mapag-usapan
ang itinakda, ang mga nasusulat
ng ating mga loob at isip.

Plantsado, praktisado
ang mga inako nating papel—
kani-kaniyang lagda sa iba’t ibang lapad:
          sirkerong nagbigti sa sariling lubid,
          prinsesang lumundag mula sa tore,
          o kaya’y makatang nagtundos ng panulat
                    sa sariling sikmura.

Maya-maya pa’y gigitna
ang mga punang umaali-aligid
kanina lamang sa gilid
ng isip.

At pupukulin ng kamatis
o kaya’y hahandugan
ng halakhak at palakpak
ang lahat ng nagsiganap.

Tatayo tayo’t lilisanin ang umpukan—
bitbit ang mga pintas at papuring
susuhay upang maging mas kapani-paniwala
ang ating mga papel.

Sakali’t tantiya nating ganap na
ang ating mga pagganap,
haharap tayo sa madla
upang magpakilala.

back to poetry | home