poetry

sa batang lalaking namamalimos sa kanto ng avenida’t carriedo
ni Fanny A. Garcia

huwag sisihin ang mga magulang
kung bakit ikaw ay isinilang pa
kung bakit naglalahad ka ngayon ng palad
kung bakit walang sapin ang mga paa
kung bakit butas-butas ang damit
kung bakit ang balat ay tadtad ng sugat
kung bakit ang buhok ay lagpas-balikat
             hindi tamad ang iyong ama
             hindi palaasa ang iyong ina

tingnan mo ang mga gusaling
             sumipsip sa dugo ng iyong manggagawang ama
tingnan mo ang mga damit
             na kumuba sa iyong mananahing ina
tingnan mo ang mga sapatos
             na umukab sa baga ng iyong kuya
hindi ka ba nagtataka
kung bakit nasa lansangan ka
bakit nakayapak
bakit halos hubad na

isang karnabal ang paligid
nakahihilo ang ruweda ng bargain sale
at nakakasawa ang maskara’t laruan
bata halika
nasisilaw ako sa neon light
             iharap mo sa akin ang iyong mukha
nabibingi ako sa jukebox
             sumigaw ka sa aking teynga
mga daliri ko’y nangingimay
             ipahipo sa akin ang iyong tadyang

araw-araw, inililibing ang maraming tulad mo
kaya bata,
punuin natin ng hangin ang dibdib
pabilisin ang daloy ng dugo sa ating ugat
at gawing bakal ang kamao
magkasama nating hukayin ang katotohanan.

back to poetry | home