poetry

Sa Guadalupe
ni Erwin Lareza

“Christopher Abdula, a resident of Kapalaran Street
in Mandaluyong City, climbed up the bridge of the MRT
at 10:30 p.m. last March 7 to protest the seizure of his cart,
goods, and money by the Metropolitan Development
Authority (MMDA)... he was on top of the bridge until
10 a.m. the next morning.”

-Manila Bulletin
19 March 2006

May mga tumingalang akala mula
sa magkabilang panig ng EDSA:

“Marahil nagkapakpak ang kaniyang bait,
inilipad ng droga sa langit.”

“Kinain yata ng gutom ang isip.”
O “baka nag-iisa't gutom sa pag-ibig”

at iba pang ibinubusinang haka
na saglit iniaangkas sa bawat

paggulong ng kani-kaniyang buhay.
Pagkatapos, lulunurin sa trapik ng karaniwan.

Kung liliko lamang sila sa kaniyang loob,
sa looban ng Kapalaran, mababatid

na inakyat niya ang dulo ng bingit
hindi upang kitlin ang sandali

kundi itulay ang pag-asang mabawi
ang panulay sa maghapon ng pamilya.

May kikislap na usisa: “Bakit sa Guadalupe?”
“Lumapit ba siya sa Mahal na Birhen?”

Doon kasi nakaluklok ang mga nang-agaw.
Doon siya nanlimos para ibalik ang sa kaniya—

kaniyang kalan, kariton at P35 na benta.
Di niya kailangan ang relihiyosong drama

para lumutang ang protestang naiipit
sa salungatang panig ng EDSA.

back to poetry | home