poetry

Mga Rawitdawit
ni Abdon M. Balde, Jr.

5
BALIKTAD

Nata kun nuarin ika guminurang
Saka kaakian an kapalibutan?
Sain man kumiling, gari mga Dyosa
An nakapalibot na mga daraga.
Dangan an makulog sa puso, sa payo
Pagka naduotan o nasa’gidan mo
Dai man malikay, dai man maribok
Gari nanunuksong sagin man mali’od.
Namamati daw o naaagimadmad
Kun talagang ika dai nang kamandag?

Nata kun nuarin nagkakwartang bigla
Ribong kamidbid an biglang minabutwa?
Dakul na paryentes an naghihirilang
Buda kataraning na may kaipuhan.
Dawa katabang na boot nang mag-agom
Ika an puntiryang gibuhon na ninong.
Pati su dati nang nagtutuyá-tuyá
May katikapuhan, biglang minalumyá.
Napaparong kaya, nasasaridsid daw
Kun igwang biyayang kwartang nasasaray?

An kayamanan daw madaling mapugrot
Katikapuhan an pirming minasampot
Su tago-tago mo iyong nalalantad
Daing nagmamangno sa gustong ilaladlad.
Su dating namu’tan habo nang maglayas
Su gustong bukudon iyo man an layas.
Kun nangangaipo ki kusug kan lawas
dangan malayumay, habong magbungkaras.
Su pinagpadaba iyong nabalisngag.
Ano daw an buhay ta pirming baliktad?

Kabalintunaan
(Salin sa Filipino)

Bakit kung kailan ika’y tumatanda
saka ang paligid lalong bumabata?
Saan man bumaling, mukhang bathaluman
ang nakapaligid na kababaihan.
At ang masakit pa sa ulo’t sa puso
kapag nasagi mo o kaya’y nahipo
ay hindi iiwas, hindi man kikibo;
iirap pang tila nanunuksong lalo.
Nakikilatis ba o naaaninag
na ikaw ay sadyang wala nang kamandag?

Bakit kung kailan may tago kang yaman
saka nilalamgam ng mga ka-angkan?
Laksang kamag-anak ang nagkakasakit
at kapitbahay na biglang nagigipit;
Kahit ang dating sa iyo’y nangungutya
maamong aamot ng konting pabuya.
Maski katulong na ibig mag-asawa
ay ikaw ang ninong na pinupuntirya.
Nasasalat kaya o naaamoy ba
ang pinaghirapan mo’t inipong pera?

Kay daling masaid ng kasaganaan;
kay tagal sumiping ng karalitaan.
Ang inililihim ay s’yang nalalantad
Walang pumapansin sa inilaladlad.
Ang dating minahal ay ayaw lumisan
ang gustong mahalin ay kay ilap naman.
Ang ugat ng lakas kapag kailangan,
Saka naluluoy nang walang dahilan.
Ang pinagyayama’y laging nawawala.
Bakit ba ang buhay laging balintuna?

back to writing from the regions | poetry | home