|
poetry
Sa 58, Unsa
Pay Molukso?
ni Erlinda
Kintanar Alburo
(Alang kang Rene, sa Leap
Year 2004)
Naa pay daghan dihang naglumpayat.
Pananglitan, ang ulan sa sandayong---
Ang
liso sa iyang bayanan --
Ang
itoy nga nagkiat --
Ang
mananaog sa lumba --
Ang
naghikog diha sa taytayan --
Si
Inday nga mao pay pagkadawat
og
sulat ni Undo --
ug
ang kilatnong silaw gikan ni Buddha.
Makutlo sad gikan sa mga basahon,
anaay duruha:
Ang
baki ni Basho nga milukso
Human
sa dakong kahilom
Diha
sa dakong linaw
Nagpasiplat
sa kalunhawng
Nakapulpog
sa tubigong salamin.
Unya,
naa sad diay si Sleeping Beauty
Nga
nahaigking pagbangon
Ang
iyang mga ngabil ug mata
Napukaw
tungod sa anino
Sa
usa ka malamatong halok.
Apan labaw sa tanan:
Human
sa hamubong hulaw
Ang
pinitik sa akong kasingkasing
Nagkadagma-dagma
Kay
may balangaw ang imong mga mata
Bisan
karon,
Labina
Karon.
At 58, What
Else May Leap?
Translated by the author
(For Rene at Leap Year 2004)
There's no lack of leaping now.
Why, there's: rain from the gutter --
seeds
from a pod --
the
puppy in play --
the
winner of some race --
a
suicide on the brink of a bridge --
a
girl reading her first love letter --
and
the fleeting lightning from Zen.
From the books, these two I remember:
Basho's
frog jumps
after
a still season --
the
pond's mirror
flashing
green
breaking
into shards ---
Also,
Sleeping Beauty
springs
lightly
after
a century's sleep
lips
and eyes quickening
at
the shadow of a kiss.
But most of all:
after
brief drought
my
heart leaps
when
it beholds
the
rainbow in your eyes
even
now,
most
especially
now.
back to writing from
the regions | poetry | home
|
