poetry

Taub, Hunas, Ting-init
ni Michael Obenieta

Dili matugkad ang kauhaw
Sa adlaw. Iyang dila nag-aso
sa pagsupsop— sama sa masuso—
sa atong singot nga mibanaw
ug buot molapaw sa dagat.

Nagsungkod sa baybayon, ang beterano
sa karaang gubat gihagit sa katawa
sa mga kataw. Ang ilang mga tutoy
mipatubod sa iyang laway, miawas
sa iyang ngabil nga nangliki karon
sa tinghunas sa iyang taghoy.

Nangalisngaw ang gilawmon
sa iyang panghupaw. Iyang natilawan
ang parat nga huyohoy nga huyopon
unya sa aso sa mga panghaw
ug tambutso sa dakbayan diin
nagbanaw ang kabugnaw sa dugo
samtang nag-agas

ang gatas gikan sa ngabil
sa mga bag-ong gipangtuli
nga karon naglawud ang kahidlaw
sa pagdasdas, wala’y pagdumili
sa pakighilawas sa mga balud
nga nagbukal-bukal gihapon
hangtud ug bisan
ang adlaw malumsan.

back to writing from the regions | poetry | home